در بازار ثانویه فلزات غیرآهنی، کیفیت خوراک ورودی برای واحدهای ذوب به یک عامل تعیینکننده تبدیل شده است؛ موضوعی که امروز شرکت آلمانی STEINERT با فناوریهای حسگری پیشرفتهاش مستقیماً به آن پاسخ میدهد. این شرکت اعلام کرده است که با تکیه بر ترکیبی از جداسازی جریان گردابی، سورتینگ تر–مکانیکی و تشخیص مبتنی بر XRT، XRF و LIBS، عملاً امکان رساندن ضایعات فلزی به سطح کیفی «قابلاستفاده بدون بازفرآوری اضافه» را فراهم کرده است.
هسته این ارتقا، جداکننده EddyC و نسخه ریزدانهی آن یعنی EddyC FINES است؛ تجهیزی که اکنون میتواند دانهبندیهایی تا ۰.۵ میلیمتر را با تنظیم دقیق مسیر پرتاب و درام قطبی پرفرکانس، با خلوص بسیار بالا بازیابی کند. خروجی این مرحله—معروف به ZORBA—خوراک اصلی خطوط XRT، سورتینگ خشکمکانیکی و کارخانههای ذوب ثانویه است و بالابردن خلوص آن به معنای کاهش مستقیم هزینهها و تلفات فلزی است.
اما جایی که ورودی ناهمگنتر میشود، STEINERT از KSS استفاده میکند: یک پلتفرم ترکیبی با دوربین رنگ، حسگر فلزی و تشخیص سهبعدی که زبالههای پیچیده مثل کابل، برد و کامپوزیتهای فلزی را در اندازههای ۱۰ تا ۱۲۰ میلیمتر به دستههای دقیق قابلفروش تبدیل میکند. نکته مهم این است که این کار نه در انتهای خط، بلکه در یک نقطه میانی حیاتی انجام میشود؛ همانجایی که معمولاً بیشترین مقدار فلز ارزشمند در زباله DMS از دست میرود.
بخش سنگین خروجی DMS—ترکیبی از مس، روی، برنج و استنلس استیل—در مرحله بعد با فناوری XRF جداسازی میشود؛ جایی که تشخیص تابش فلورسانس اجازه میدهد حتی آلیاژهای دارای پوشش، که برای روشهای رنگمحور قابل شناسایی نیستند، بهصورت دقیق به فلزات منفرد تبدیل شوند. ماشینهای KSS | XF CL و CHUTEC | XF CL بسته به اندازه و غلتندگی مواد، بهترین عملکرد را در این مرحله ارائه میدهند و امکان جداسازی تا دانهبندی ۵ میلیمتر را فراهم میکنند. نسخه خطی LSS | XF نیز تا ۷ خروجی فلزی در یک پاس تولید میکند؛ کاری که پیشتر نیازمند چند مرحله پردازش پیدرپی بود.
برای فلزات سبک، STEINERT روی فناوری XRT در مدل XSS T EVO 5.0 تکیه میکند؛ سیستمی که میتواند پروفیلها، اسکرپ سبک و Twitch را در بازه ۸ تا ۱۵۰ میلیمتر پاکسازی کرده و حضور عناصر سنگینی مانند روی، مس، آهن یا منیزیم آزاد را کاهش دهد؛ یک ضرورت حیاتی برای واحدهای ذوب ثانویه که به ورودی با آلیاژهای تعریفشده نیاز دارند. در ادامه، اگر ترکیب آلیاژی خود آلومینیوم نیاز به تفکیک دقیقتری داشته باشد، فناوری LIBS وارد میشود و جداسازی را بر اساس عناصر آلیاژی مانند منیزیم یا سیلیسیم انجام میدهد.
با ترکیب این فناوریها، STEINERT عملاً یک مسیر کامل از ضایعات خام تا خوراک استاندارد واحدهای ذوب ایجاد کرده است؛ مسیری که در بازار امروز، هم به افزایش نرخ بازیابی کمک میکند و هم به کاهش ناخالصیهایی که میتوانند هزینههای ذوب و ضرایب مصرف انرژی را بهطور چشمگیری بالا ببرند. این رویکرد یکپارچه، بازیافت فلزات غیرآهنی را از یک عملیات صرفاً جداسازی، به یک فرایند مهندسیشده و دقیق با خروجیهای کاملاً قابلفروش تبدیل کرده است.
منبع: steinert global